خلیل منصوری

ازديدگاه اسلام، «مال و ثروت» بايد مايه «قوام اجتماعي» باشد نه آن كه بنيادهاي اجتماعي را به تحليل برد و پايه هايش را فرو ريزد. در حديثي از حضرت امام باقر(ع) آمده است كه درهم و دينار (ثروت) وسيله و ابزار ساماندهي امور جامعه است؛ در حالي كه تكاثر و زياده خواهي از جنود ويرانگر جهل و عقب ماندگي معرفي شده است.(1)
از مجموعه آموزه هاي قرآن و عترت به دست مي آيد كه مال تكاثري درنظر اسلام، اصلاً ماليت ندارد. امروز جهان سرمايه داري خود نيز از ضربه هاي مهلك و كشنده تكاثر رنج مي برد. راه درمان و چاره درد جز مصادره نيست؛ چنان كه اميرمؤمنان در بيان سياست گذاري كلي حكومت علوي پس از بيعت بيان داشته است؛ زيرا اين ثروت و امكانات كه از آن عموم مردم و محرومان جامعه است با دست تونا و رشوه ده و نفوذ گستر و فريبكار توانگران غصب شده است و به تعبير امام حسن عسكري(ع) اين اغنيا و توانگران جامعه هستند كه ثروت، ارزاق، خانه و امكانات محرومان و فقيران را مي ربايند و به سرقت مي برند: اغنياؤهم يسرقون زادالفقراء(2)

" />
free vector
رفتن به نوارابزار