پديدة دين از ديرباز بر حوزه‌هاي پژوهش‌هاي ارتباطات جمعي و مطالعات رسانه‌ها سايه انداخته است.  دين همواره به دلايل مختلف، چالش ويژه‌اي را در عرصه‌هاي نظري و پژوهشي ايجاد کرده  است. نخستين و مهم‌ترين دليل اين امر، ويژگي بنيادين و كاهش‌ناپذير دين است؛ (ويژگي‌اي كه جنبة ذاتي آن محسوب مي‌شود كه رويارويي با آن، براي رشته‌اي كه ريشه‌هاي فكري خود را در علوم اجتماعي اثبات‌گرا مي‌داند، بسيار سهمناك است. در واقع، علوم مبتني بر خردگرايي، براي مواجهه با آن‌چه همواره به نظر مي‌رسد بخشي از خود را از دسترس موشكافي خردگرايانه دور نگه مي‌دارد به دردسر مي‌افتد. دوم اين‌كه دانشمندان حوزة رسانه‌ها معمولا دين را يكي از جنبه‌هاي كم‌ارزش يا رو به زوال حيات اجتماعي و فرهنگي مي‌دانند. سوم اين‌كه گذشته از اين دو مشكل، مشكل ديگري نيز در ذات دين نهفته است. دين ذاتا پديده‌اي پيچيده، ظريف، حساس، نقيضه‌نما و چندلايه است. چهارمين مشکل اين است كه دين به نوعي بر روي مرز ميان اجتماع و فرهنگ قرار دارد. تنها با ظهور پژوهش‌هاي مختص به مطالعات فرهنگي بود كه دين بيشتر در كانون توجه دانشمندان قرار گرفت.

" />
free vector
رفتن به نوارابزار