اين ترجمه، گزينشي است از كتاب اسطوره شناسي تلويزيون (Television Mythologies)كه توسط انتشارات راتلج Routledge)) در سال هاي 1988 تا 1992 به چاپ هاي متعدد رسيده است. اين كتاب توسط لن ماسترمان) Len (Masterman ويرايش گرديده است.

اكنون ديگر هيچ نكتة قابل توجه، شگفت‌آور يا جذابي دربارة اين داعيه وجود ندارد كه برخورد رسانه‌ها با موضوعات، تبعيض‌‌آميز است و به دليل تحريف و ايجاد سوءتفاهم، مسائل اجتماعي را گسترش مي‌دهند. پس رسانه‌ها بايد سرزنش شوند. اكنون بر اساس ديدگاه‌هاي فوق، ديدگاهي پديد آمده و فراگير شده که همچنان پابرجا است. البته پذيرش توضيحات اين ديدگاه دربارة چگونگي جريان افكار، تعريف‌ها، احساسات و غيره در رسانه‌ها، با مسائل پرشماري همراه است. كساني كه اين مسائل را مطرح مي‌كنند، نمي‌پذيرند كه رسانه‌ها، همان گونه كه به ادعاي آنان، بايد سرزنش شوند، داراي امكان بالقوه‌اي نيز هستند. داعية فوق مبتني بر اين فرض است كه رسانه‌ها مي‌توانند چيزهايي را بر ما تحميل كنند يا ما را به پذيرش اموري وادارند كه صرفاً محدود به افكار يا احساسات نمي‌شود، بلكه تمامي روش‌هاي مشاهده و درك را خارج از روال زندگي روزمره در برمي‌گيرند. گويي ما آدم‌هاي معصومي هستيم كه ناآگاهانه، در اثر تماشاكردن و خواندن فاسد مي‌شويم واندك پيشرفت ما در چنين زمينه‌هايي كه بسيار انعطاف‌پذير و ساده هستند، شايد بدين سبب باشد كه بيننده را معصوم و ساده‌لوح مي‌پنداريم. اين نظرات چنان قدرتمندند كه در گفتارها و مقالات انتقادي، اظهارات واقعي يا تكيه‌كلام‌هايي بي ‌چون و چرا انگاشته مي‌شوند كه نياز چنداني به اثبات آنها نيست؛ به جز در يكي دو مورد كه هنوز دربارة آنها، قدري ترديد وجود دارد.

" />
free vector
رفتن به نوارابزار