سخنراني آيت الله وحيد خراساني به مناسبت شهادت امام علي(عليه السلام)

حسکاني حنفي ـ از اعلام قرن پنجم هجري ـ از مجاهد ـ از بزرگان تابعان و اعلام مفسّران ـ نقل مي‌کند که براي علي(ع) هفتاد منقبت است که براي احدي از اصحاب پيغمبر(ص) مثل آنها نبوده و هيچ منقبتي براي اصحاب پيامبر نبوده مگر آنکه علي(ع) با آنها شريک بوده است.1
همچنين از ابن عباس نقل مي‌کند که در قرآن عبارت «الّذين ءامنوا و عملوا الصّالحات» نيست مگر اينکه علي، امير و شريف آن آيه است و از اصحاب محمّد(ص) مردي نيست مگر اينکه خدا او را عتاب کرده، امّا علي(ع) را جز به خوبي ياد نکرده است.2
وي همچنين نقل مي‌کند: براي علي هجده منقبت است که اگر يکي از آنها براي مردي از اين امّت باشد به وسيله آن نجات پيدا مي‌کند و سيزده منقبت براي اوست که براي احدي از اين امّت نبوده است.3 ابن ابي الحديد مي‌گويد: از استاد ما ابوالهذيل سؤال شد: علي نزد خدا مقامش بالاتر است يا ابابکر؟ گفت: والله، مبارزه علي با عمرو در روز خندق برابر است با اعمال مهاجرين و انصار و طاعت آنها همگي، تا چه رسد به ابي‌بکر به تنهايي.4
ابن‌حجر از متعصّبان علماي عامّه از ابن عباس نقل مي‌کند که سيصد آيه در شأن علي نازل شده است.5
روايات عامّه و خاصّه بر اين اتفاق دارند که: علي(ع) اوّلين کسي است که اسلام آورد6 به اسلامي که تسليم مطلق در برابر اراده خداوند متعال بود و مسبوق به شرک نبود: «إنّ الشّرک لظلمٌ عظيمٌ7؛ در حقيقت، شرک، ستم بزرگي است». و بدين جهت به جز آن حضرت(ع)، کسي از اصحاب پيامبر(ص) به دليل آيه «لا ينال عهدي الظّالمين8؛ عهد من (امامت) به ستمکاران نمي‌رسد» لايق امامت امّت نيست.
علي(ع) اوّلين کسي است که ايمان آورد به ايماني که يکي از امتيازاتش چنين است: عامّه از عمر بن خطّاب روايت کردند که گفت: «شهادت مي‌دهم بر رسول خدا(ص) که از او شنيدم که مي‌گفت: اگر هفت آسمان را در يک کفّه بگذارند و ايمان علي را در کفّه ديگر، ايمان علي بالاتر است».9 " />

free vector
رفتن به نوارابزار