رسانه ها و روابط بین المللی
از عمر رشته علمی مستقلی به نام «روابط بین المللی» ، زمان زیادی نمی گذرد، شاید به همین دلیل، این رشته از علوم انسانی را پدیده ای پس از جنگ جهانی دوم دانسته اند .
بررسی تاریخچه و روند تحولات دانشی به نام «روابط بین المللی» ، از هنگامی که این رشته به عنوان یکی از زیربخش های موضوعات علمی سازمان های بین المللی، «حقوق بین المللی» و «تاریخ دیپلماسی» ، مورد مطالعه قرارمی گرفت، تا تحولات آن، پس از جنگ جهانی دوم و دوران جنگ سرد و نیز رشد و گسترش دورشته فرعی (همگرایی و سایبرنتیک) در کنار این رشته که سبب گستردگی توجه به مقوله  ارتباطات در این حوزه بود، موضوع جذابی است که تحت عنوان: «رسانه ها و روابط بین المللی» در مقاله حاضر مورد بررسی قرارگرفته است . در این جستار، نویسنده به نقش پدیده انقلاب اسلامی در آشکار نمودن نقص الگوها و روش های کمی در تحلیل های اجتماعی نیز اشاره کرده است .
یکی از زمینه های مطالعاتی در تاریخ دنیای مدرن، روابط بین المللی است که در سه دهه اخیر به عنوان یک موضوع مهم در توصیف تاریخ دیپلماسی به شمار می آید و درخصوص آن تئوری پردازی و مدل سازی شده است . رشته روابط بین الملل یک پدیده جدید بعد از جنگ جهانی دوم است . اگرچه این موضوع نیز قبل از این تدریس می شد، اما به عنوان یکی از زیربخش های موضوعات علمی سازمان های بین المللی، حقوق بین المللی و تاریخ دیپلماسی مورد مطالعه قرار می گرفت . پس از جنگ جهانی دوم، دانشمندان آمریکایی به مطالعه وبررسی علمی خاص در موضوع روابط بین المللی روی آوردند و باوجود جنگ سرد، این رشته را نیز با جهان بینی دنیایی و سیاست خارجی خود عجین کردند . با این وجود، اروپا تا سال ها از داشتن رشته علمی مستقل به نام روابط بین المللی (International Relation) بی بهره بود .  (1)
دو رشته فرعی دیگر در کنار رشته روابط بین الملل پیش می رفت که توجه به ارتباطات را در این حوزه گسترش می داد:
1 - همگرایی  (International): مسأله همگرایی برای ملت ها اهمیت داشت، زیرا تمام واحدهای بین المللی دولت - ملت شده بود و پس از جنگ جهانی دوم بسیاری از دولت - ملت ها با دخالت استعمار و تعیین مرزهای ازخود ساخته، به وجود آمد و به این ترتیب، به صورت طبیعی رشد نکرده بودند . به عنوان نمونه، در یوگسلاوی و اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی سابق به سبب متشکل بودن از اقوام و فرهنگ های گوناگون این همگرایی، بسیار اهمیت داشت و استخدام یک نظام سیاسی  واحد را سهل الوصول می ساخت . در سطح بالاتر نیز همگرایی های منطقه ای و جهانی مطرح شد و جایگاه ویژه ای در روابط بین المللی یافت .
تئوری های همگرایی با تئوری های ارتباطی بسیار مرتبط بود، زیرا این تئوری های همگرایی با هماهنگی های ارزشی بین واحدها، اقوام و افراد سروکار داشت، و درعین حال مسأله رسانه ها نیز مورد توجه قرارمی گرفت . ازجمله دانشمندانی که در این زمینه کار کردند . عبارت بودند از:

" />
free vector
رفتن به نوارابزار