1. دادن زکات

گوييم به توفيق خداي تعالي که اندر دادن زکات، پاکيزه شدن مؤمن است و زيادت است مر نفس مؤمن را بدان از بهر آنکه پاکيزگي نفس او اندر پاکيزگي جسم اوست و پاکيزگي جسم او اندر پاکيزگي غذاست و پاکيزگي غذا از حلال کردن مال است و حلال کردنِ مال، بيرون کردن حقّ خداي است ازو و سزاوار ستدن حقّ خداي از بندگان، رسول اوست و آن کس که به فرمان او ايستد، به جاي اوست؛ چنان که خداي تعالي گفت، قوله تعالي: «خُذْ مِنْ أمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَکّيهِمْ بِها...» گفت خداي تعالي مر رسول را که بستان از مال هاي ايشان صدقه که پاکيزگي مال و نفس ايشان است. " />
free vector
رفتن به نوارابزار