مهمترين براهين وجوب لطف، مبتني بر صفاتي چون «حکمت الهي» و «عدل الهي» است. با هر يک از اين صفات الهي، مي توان قاعده لطف را اثبات نمود.

قاعده لطف

( لزوم ايجاد موجبات نزديکى عبد به طاعت و دورى او از گناه ، توسط خداوند )


يکى از قواعد متداول ميان متکلمان امامى ، قاعده وجوب لطف بر خدا است ، و اين قاعده، از اين مطلب حکايت دارد که انجام دادن هر آن چه را که سبب تقرب و نزديک شدن بنده به طاعت و عبادت ، و دورى وى از معصيت گردد بر خداوند واجب است ـ ولى نبايد اين لطف به حدى برسد که موجب اِلجاء ، اجبار و اضطرار گردد، ـ مانند ارسال رسل، انزال کتب ، جعل ثواب و عقاب ، و عد و وعيد و ...


در علم اصول گاهى از اين قاعده استفاده شده هم چون اجماع لطفى که حجيت آن از راه لطف اثبات شده است .

" />
free vector
رفتن به نوارابزار