علماي اصول ميگويند : امر دلالت بر وجوب ميکند . بنابراين اگر ابتدا ئا منع يا توهم منعي در کار باشد

سپس امري صادر شود دلالت اين امر چگونه است؟

مثال1: هرگاه پزشک به بيماري گفته باشد آّب نخور و  از مايعات استفاده کن و همان پزشک بعد از

يک هفته بگويد آب بخور  در اينجا امر بعد از منع ميباشد.

مثال 2: به تصور بيمار نشيدن آب برايش مضر است پس ممنوع از شرب آب است برخلاف انتظار پس از

مراجعه به پزشک پزشک به ا.گفته است آب بخورد در اينجا امر بعد از توهم حظر و منع است. " />
free vector
رفتن به نوارابزار