مقدمه: توحيد، شاخه هاي مختلفي دارد. يکي از شاخه هاي توحيد، توحيد ذاتي است توحيد ذاتي بدين معناست که ذات خداوند يکتاست و شريکي ندارد. در قرآن مجيد به توحيد ذاتي به طور مستدل اشاره شده است. در اينجا برخي از اين آيات با تفسير حضرت علامه طباطبايي (ره) تقديم مي گردد.

"قل من رب السموات و الارض قل الله قل ا فاتخذتم من دونه اولياء لا يملکون لانفسهم نفعا و لا ضرا".

اين آيه بخاطر اينکه رسول خدا را فرمان مي دهد به اينکه با مشرکين احتجاج کند، درحقيقت به منزله خلاصه آيات سابق است.

زيرا آيات سابق با روشن ترين بيان اين معنا را خاطرنشان مي کردند که: تدبير آسمانهاو زمين و آنچه در آنها است با خداست، همچنانکه خلقت و پيدايش آنها از او مي باشد، و اوست مالک آن چيزهايي که خلايق بدان نيازمندند، و تدبير آنها هم ناشي از علم و قدرت و رحمت اوست، وهر چيز غير از او مخلوق و مدبر(به فتح با)است و مالک هيچ نفع و ضرري براي خود نيست.و اين بيان نتيجه مي دهد که تنها او رب است و بس.
" />
free vector
رفتن به نوارابزار