توحيد در خلق و امر

مقدمه: يکي از شاخه هاي توحيد توحيد در خالقيت است. توحيد در خالقيت يعني اينکه در جهان هستي، بيش از يک خالق اصيل و مستقل نداريم و خالقيت علل ديگر در طول خالقيت او است و به اذن و فرمان او صورت مي گيرد. قرآن مجيد در آيات زيادي اين معني را با استدلال اثبات کرده است ما در اينجا بخشي از اين استدلالات را از کتاب خدا از ديدگاه قرآن نوشته شهيد مظلوم آيه الله دکتر بهشتي تقديم مي داريم.

نخستين آيات قرآن که بر پيغمبر اسلام(ص) وحي شد تا رسالتي را که در زمينه توحيد بر عهده اش گذارده شده است به وي ابلاغ کند، با اشاره به «خلق و امر» آغاز مي شود:

اقرا باسم ربک الذي خلق. خلق الانسان من علق. اقرا و ربک الاکرم. الذي علم بالقلم. علم الانسان مالم يعلم.

بخوان به نام خدايت که آفريد. انسان را از لخته خون آفريد. بخوان که خداي تو از همه پرارج تر است. هم او که بکار بردن قلم را ياد داد. به آدمي آنچه را نمي دانست آموخت. (1)
" />
free vector
رفتن به نوارابزار