چکيده:

مقاله حاضر، کوشش مختصري است جهت پاسخ به برخي پرسشهاي بنيادين و مبنائي در حوزه معرفت ديني.

پرسشهاي اصلي که نوشتار حاضر در صدد پاسخگويي به آنها مي باشد، عبارت است از اين که: 1 آيا فهم و شناخت يقيني از دين امکان پذير است؟ 2 آيا نفس الامر و حاق دين، قابل دسترسي است؟ 3 آيا شريعت عريان قابل وصول است؟ 4 و آيا...

اينها سؤالاتي است که در صورت پاسخ آنها، خيلي از شبهات و مسائل حساس در زمينه دين و معرفت ديني برطرف خواهد شد. از اينرو جهت پاسخ به سؤالات ياد شده، نخست لازم است اشاره اي هر چند گذرا به مباحث عام معرفت شناسي (امکان معرفت يقيني، انواع يقين، انواع شناخت، معيار صحت و سقم آنها و...) داشته باشيم. سپس با تحليل معارف ديني و انواع آنها، به پاسخهاي اصلي دست يابيم. در معرفت ديني به اين نتيجه رسيديم که: اولاً، در تمامي آموزه هاي ديني، قابليت فهم و شناخت يقيني وجود دارد. ثانيا، در برخي معارف ديني، فهم يقيني از نوع منطقي نيز قابل تحقق است و در برخي ديگر، صرفا يقين روان شناختي بدست مي آيد. ثالثا، با اثبات امکان يقين در معرفت ديني، واقع نمايي و معقوليت دين و گزاره هاي ديني نيز اثبات مي گردد. رابعا، وقتي فهم يقيني از دين امکان دارد، اين نشان از معناداري گزاره هاي ديني است.

خامسا، وقتي گزاره هاي ديني معنادار، قابل فهم و يقين آور بود، به اين نتيجه مي رسيم که ساختار زباني گزاره هاي ديني، متناسب با مکانيزم فهم عرف عقلا مي باشد.
" />
free vector
رفتن به نوارابزار