در فرهنگ عاشورا ، حاکميت ظلم يزيدي بزرگترين منکر اجتماعي است و مبارزه براي حاکم ساختن حق و قطع سلطه ستم ، معروفي عظيم است . امر به معروف و نهي از منکر ، از مهمترين فلسفه هاي حماسه خونين کربلاست . سيدالشهداء در وصيتي که نوشته و به برادرش محمد حنفيه مي سپارد ، مي فرمايد : « اِني ما خَرَجْتُ اَشِرا وَ لا بَطِرا وَ لا مُفسِدا وَ لاظالِما ، إ نما خَرَجتُ لِطَلَبِ الا صلاحِ في اُمةِ جَدي ، اُريدُ أن آمُرَ بِالمَعرُوفِ وَاَنهي عَنِ المُنکرِ وَ اَسيرَ بِسيرَةِ جَدي وَ اَبي عَلِيبنِ اَبي طالِب » (800) اين به وضوح ، نقش امر به معروف و نهي از منکر را در حرکت عاشورايي به عنوان يک هدف و انگيزه امام نشان مي دهد . در زيارتنامه آن حضرت هم اين موضوع

مطرح است : « اَشهَدُ اَنک قَد اَقَمْتَ الصلاةَ وَ آتَيتَ الزکاةَ وَ اَمَرتَ بِالمَعرُوفِ وَ نَهَيتَ عَنِ المُنکرِ وَ جاهَدتَ في سَبيلِ اللهِ حَتي اَتاک اليقين » . (801)
" />
free vector
رفتن به نوارابزار