قرآن کريم عمل به دو اصل حياتي امر به معروف و نهي از منکر را از ويژگي هاي اهل ايمان مي داند و در اين باره مي فرمايد: )وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ([1]؛ مردان و زنان با ايمان دوستان يکديگرند. آنان همديگر را امر به معروف و نهي از منکر مي کنند.

نکته مهم در اين آيه، اشاره به نقش زنان در عرصه امر به معروف و نهي از منکر است که خداوند متعال به صراحت بيان مي دارد زنان نيز همانند مردان بايد به ترويج ارزش هاي الهي بپردازند و در عرصه امر به معروف و نهي از منکر پيشقدم باشند؛ چرا که اين دو فرضيه، از تمام برنامه هاي اسلام حتي جهاد در راه خدا افضل و بالاتر و مهم تر است. علي(ع) مي فرمايد:

و ما اعمال البر کلّها و الجهاد في سبيل الله عند الامر بالمعروف و النهي عن المنکر الاّ کنفثهِ في بحرٍ لِجّي؛[2] تمام کارهاي نيک و حتي جهاد در راه خداوند، در برابر امر به معروف و نهي از منکر، همانند قطره اي در درياست.

اين دو اصل، محافظ و پاسبان تمام اعمال نيک است. اگر امر به معروف و نهي از منکر نباشد، بهترين اعمال نيک به فراموشي سپرده شده و بقيه احکام خدا نيز عملي نخواهد شد. به اين جهت امام باقر(ع) در مورد فلسفه اين دو اصل مي فرمايد:

امر به معروف و نهي از منکر دو فرضيه مهم و برزگ الهي هستند که به وسيله آن دو، ساير واجبات الهي اقامه مي شوند، راه ها امن مي گردد، کسب و کار مردم حلال ، حقوق افراد تأمين، سرزمين ها آباد و از دشمنان انتقام گرفته مي شود و استواري تمام کارها، به عملي شدن اين دو اصل بستگي دارد.[3] " />
free vector
رفتن به نوارابزار