درآمد

امر به معروف و نهي از منکر از آموزه هاي بنيادين اسلامي است که در ساحت اجتماعي و سياسي نقشي مؤثر دارد. اين اصل شيوه رفتار اجتماعي و سياسي انسان مسلمان را مشخص مي سازد و بر نفي بي طرفي او در مناسبات اجتماعي و سياسي تأکيد مي ورزد. اين فريضه در قرآن کريم در هفت آيه به صورت مستقيم آمده است. آيات 104 و 120 و 216 سوره مبارکه آل عمران، 157 اعراف، 71 توبه، 41 حج، 17 لقمان، اين آيات هفتگانه اند که دستور به اجراي اين فريضه مهم داده اند. در سنت نبوي و ائمه اطهار (ع) و در کتب حديثي و فقهي نيز روايات پرشماري در اين باره وجود دارد. معتزله که بسياري از پژوهشگران آن را بنيادگذار کلام اسلامي خوانده اند، امر به معروف و نهي از منکر را اصلي کلامي انگاشته اند و آن را در زمره اصول پنجگانه خود نهاده اند. بنابراين اصول اعتقادات معتزله عبارت اند از توحيد، عدل، وعد و وعيد، منزلة بين المنزلتين و امر به معروف و نهي از منکر که ايمان جز با اعتقاد به همه آنها کامل نمي گردد و کسي معتزلي قلمداد نمي شود. از آنجا که امر به معروف و نهي از منکر از آموزه هايي است که با وجود اتفاق نظر کليه فرق اسلامي ــ به جز برخي کسان ــ اختلافات موجود، به سرعت دستگاه هاي فکري را دور از هم ساخته و در دو قطب مخالف مي نهد و بدان روي که اين اصل تأثيرات ژرف اجتماعي و سياسي و در صحنه رفتار از خود به جاي مي گذارد، ضرورت بررسي تطبيقي آن را در ميان فرقه هاي اصلي اسلامي دو چندان مي سازد. تا نقاط و نکات اشتراک و افتراق در ساحت انديشه و عرضه عمل نمايان تر گردد و پژوهشگر را در فهم دقيق تر آراي آنان ياري دهد. " />
free vector
رفتن به نوارابزار