يکي از سيره هاي پيامبر - صلي الله عليه و آله - اين بود که امر به معروف و نهي از منکر را با مراحل آن اجرا مي کردند، يعني از کم آغاز مي نمودند و آنگاه شدت مي بخشيدند. از آن جا که گفته اند: امر به معروف و نهي از منکر، به عنوان يک امر اجتماعي در موارد گوناگون جنبه ارشادي دارد و از اين جهت نيز يک روش تربيتي اساسي است. انسان، طبيعتاً ارشد را به تر از دستور دادن تحمل مي کند. پيامبر - صلي الله عليه و آله - به نحو شايسته ارشادي بودن آن را در سيره اش نشان مي داد که نمونة آشکار آن را در داستان سمره بن جندب مي بينيم که عالمان اصول، از آن براي قاعده لاضرر استفاده کرده اند. در داستان سمره، پيامبر - صلي الله عليه و آله - کاملاً مراحل را رعايت فرموده و از ملايمت و مرحله نخستين امر به معروف و نهي از منکر استفاده نموده است تا آخرين مرحله لازم. داستان سمره چنين است: زراره، از امام باقر - عليه السلام - روايت مي کند که سمره بن جندب در باغ مرد انصاري درخت خرمايي داشت که خانه انصاري در آن جا بود، سمره، بدون اين که اجازه بگيرد به سراغ نخلش مي رفت. مرد انصاري در اعتراض مي گفت: «اي سمره تو همواره ناگهان و بي اطلاع وارد باغ مي شوي و ما در شرايطي قرار داريم که خوشايند نيست، وقتي وارد باغ مي شوي اجازه بگير!» " />
free vector
رفتن به نوارابزار