پرسش صفت فطري، صفتي است که در همه انسان ها مشترک باشد و هر صفت عملي را در پي دارد که دارا بودن يک صفت در انسان با اين عمل ميسر مي شود؛ پس هر صفت فطري به همراه خود عمل فطري دارد. لذا طبق تعريف، فطرت عمل وجود دارد که در همه انسانها مشترک است و تفاوت غريزه با فطرت اين است که غريزه ها مادي هستند ولي فطرت معنوي است و هيچ کس از غريزه روي بر نميگرداند ولي بسيارند آنان که از فطرت روي برگردانده اند.

پاسخ

«فطرت» کلمه‏اي عربي از ماده (ف.ط. ر) است که به دو معناي «شکافتن» و «آفريدن وايجاد اوليه» و بدون سابقه (خلق از عدم) مي‏باشد[i] علّامه طباطبائي برآن است که معناي دوم «الفطر»، «ايجاد از عدم محض» است[ii] مشتقات اينماده به هر دو معنا در قرآن آمده‏اند:

ـ «أَ في اللَّهِ شکٌّ فَاطِرِ السمَوَتِ وَ الأَرْضِ»[iii] به معناي آفريدن؛

ـ«إِذَا السمَاءُ انفَطرَت»[iv] به معناي شکافتن.

«فطرت» که بر وزن «فِعله» است به معناي کيفيت خاص خلقت است؛ يعني ويژگي‏هايي کهخداوند در خلقت انسان لحاظ کرد و بينش‏ها و گرايش‏هاي خدادادي و غيراکتسابي که درانسان قرار داده شده‏اند.

«توحيد فطري است»؛ يعني انسان نسبت به توحيد، بي‏اقتضا وخنثي نيست. در سرشت انسان، تقاضايي وجود دارد که توحيد و معارف ديني، پاسخ‏گوي آناست. پيامبران الهي چيزي را بر انسان عرضه کرده‏اند که بشر به حسب طبيعت خود درجست ‏و جوي آن است.[v]

" />
free vector
رفتن به نوارابزار